پرستوهایی که از بهارخواب خانه ی سبز ما هجرت کردند، دعاهایم را به سرزمین های دور می برند

و برای کودکان بی گناه

با چشم هایی معصوم،

آوازشان می کنند

شاید

شاید بهار سال بعد که به خانه بازمی گردند

بر بال های گشوده و وسیع شان

آمین کودکان آویخته باشد

شاید

شاید بهار سال بعد که می آیند

در قلب من آفت اندوه مرده باشد ...